Verslag van de 19e Zendingsreis 2012.

Ds.Paul Pouwelse: Maandag 15 oktober vertrokken mijn vrouw en ik voor een ruim 6 weken durende reis naar Indonesië en Timor-Leste met de bedoeling om vanuit Stichting Indonesia Zending en onze zendende gemeente de EGR in Roosendaal onze geloofsgenoten in Azië te ontmoeten en te bemoedigen d.m.v. hulpverlening, prediking, onderwijs en een werkbezoek aan de vijf pionierwerkers die we steunen op het eiland Buru rondom het meer Rana hoog in de bergen op zo’n 1800 tot 2000 meter.

Ons verblijf op Java
Bij aankomst op Java bezochten we de Bijbelschool in Malang waar Paul predikte. Die zondag voor een gemeente die door de Moslims waren verdreven uit hun wijk in Malang. Gelukkig gaf de Bijbelschool hun onderdak en kunnen hun erediensten doorgaan. ’s-Middags kwam Maya de secretaresse van Tjak Kaihatu (voorzitter GSJA) om kennis met ons te maken. Ze werd vergezeld door de directeur Jusuf A. Wiranto met zijn vrouw. Hij draagt de verantwoordelijkheid voor de Christelijke drukkerij en uitgeverij Gandum Mas (Gouden Schoven). Hij bracht de eerste exemplaren voor ons mee van het vertaalde en gedrukte boek van Dr. Lemmer du Plessis. Titel: The Return of Christ. Er zijn 2000 exemplaren van gedrukt. Zo,n 25 exemplaren heb ik voor de leiders in de Molukken laten opsturen naar Ambon en een klein aantal zijn door ons meegenomen voor de leiders in Timor-Leste. Lemmer zelf was ook op Java maar door een wisseling in zijn programma hebben we elkaar niet kunnen ontmoeten. Na een bezoek aan Surabaya waar Salma haar tante en nicht wonen vlogen we via Bali door naar Dili de hoofdstad van Timor-Leste.

Timor-Leste
In Dili werden we door de voorganger Johannes Angky van de Bethanie kerk en Jeremias Baptista Gomes en Samuel Belo opgewacht. Ze brachten ons naar de kerk waar zr. Maria Gomes voorganger is.  We hebben daar een bespreking gehad over het doel van onze reis. Dat hoofddoel was kennismaken met de staf en docenten van de Bijbelschool op het eiland Atauro in de plaats Bigueli. De volgende morgen mocht ik prediken in de Bethanie kerk en ’s-Middags gingen we de bergen in naar Aileu om het conferentie gebouw waar vroeger de Bijbelschool was gevestigd te bezoeken. Die rit was zinvol al was het alleen maar om een idee te krijgen van de omgeving en de hoge bergen.

De volgende morgen vroeg vertrokken we met twee boten naar Atauro zo’n 25 km varen vanaf Dili. We namen de nodige hulpgoederen voor de studenten mee vooral extra rijst. Drie nachten verbleven we op een Eco-Lodge van een Australiër elke morgen kwam een werker van de Bijbelschool ons ophalen met een klein bootje en bracht ons naar de Bijbelschool waar ik les mocht geven in Koine Grieks. Toen werden we gevraagd om in de pastorie van de Bijbelschool te komen logeren. Daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt. We schonken een bedrag van zo’n 2000 euro voor de school. Hiervan zal ongeveer de helft gebruikt worden om het aantal studieboeken in de bibliotheek uit te breiden. Het overige voor hulpgoederen en vervoerskosten en onderhoud van het gebouw. Dat laatste was ook hard nodig. De schoolleiding was erg blij met onze komst en de hulp die we konden geven. Wat ze ook echt nodig hebben is een vervoersmiddel. Dat is voor daar een open bootje met een buitenboordmotor van 15 pk. Want zowat alle vervoer geschied hier over het water. Mogelijk dat we ze hier volgend jaar mee kunnen helpen. Als we een gebruikte boot kopen met een nieuwe motor komt dat op zo’n 2.500 euro.

Bij terugkomst in Dili werd ik die zondag opnieuw gevraagd om in de kerk te prediken. Dit was de kerk waar zr. Maria Gomes pastor is. De kerk was bom vol en zelfs buiten zaten vele mensen. Ik werd vertaald door een van geboorte Nederlandse vrouw die Tatum spreekt, de officiële taal daar,  ja zelfs als Dr. hierin is afgestudeerd. Meteen na de dienst moesten we naar het vliegveld. Na 9 dagen vlogen we van Dili terug naar Indonesië en gingen regelrecht naar de Molukken. Dankbaar voor wat we in Timor-Leste mochten beleven en doen.

In de Molukken
Na een zeer vermoeiende tocht van Dili via Den Pasar (Bali) naar Jakarta en vandaar met de nachtvlucht naar Ambon kwamen we daar op maandagmorgen 12 november om 07.00 uur. aan. Na enkele uren rust kregen we in de middag twee mensen uit Luang Barat op bezoek. Met hen gesproken over het drinkwater gebrek op hun eiland. Het probleem is er de laatste jaren niet minder op geworden. We bespraken dat we vanuit I.Z. willen helpen om een watermaker maar dat de dorpsgemeenschap eerst moet bespreken of ze dat wel willen en hoe ze daar dan verantwoordelijkheid voor gaan nemen. B.v. wie gaan het onderhoud doen, hoe zal het drinkwater verdeelt gaan worden. Hoeveel geld leggen ze per mnd apart zodat na 10 jaar er een nieuw apparaat gekocht kan worden etc. etc.  Pdt Dolfy Hayer heeft de tekeningen en beschrijving mee genomen naar Luang en zal e.e.a. met de dorpbewoners bespreken.

De volgende morgen vertrokken we met de speedboot naar Buru zo’n 5,5 uur varen met een snelheid van ruim 20 knopen. Ons team bestond uit de directrice van de Bijbelschool in Ambon Merry Taihuttu en haar helpster Kotje Hatane ook twee docenten Agus  Mamansa en Will Latuny ook mijn vrouw Salma ging mee naar Buru. We voeren naar Namrole en vandaar door naar Leksula. Hier moesten we overstappen op een hele kleine boot waarmee we met 8 personen en een hoop bagage de open zee opvoeren richting de beschutte havenplaats Tifu. Die tocht was gewoon eng! We voeren de nacht in langs de bergachtige kust met slechts een buitenboordmotor van 15 pk. Gelukkig was de zee redelijk kalm.  Toen we in Tifu aankwamen stond een chauffeur met een terreinwagen gereed die ons hoog in de bergen bracht. Een hele ervaring om met 10 man achter in een openbak met veel bagage in de nacht door het oerwoud te rijden. Het was eerst zo stoffig dat we onze mond en neus moesten afdekken. Na uren rijden bereikten we het houthakkerskamp waar we 10 minuten rust kregen om even bij te kleuren. Daar werd van auto gewisseld omdat het laatste stuk “weg” wel erg slecht was. Het had daar ook nog geregend waardoor het pad heel slecht begaanbaar was. Als door een Gods wonder zijn we op onze plaats van bestemming, het dorp Kaktuan, aangekomen. De gemeente daar had voor ons gebeden zo vertelden ze ons. We konden de volgende dagen de pionierwerkers ontmoeten. In de pastorie in Kaktuan werken Els Nooya en Wiesje Popla naast het geestelijke werk geven ze ook les in lezen en schrijven. Het zijn niet alleen de kinderen die op les komen maar ook de volwassen mensen. Wij waren erg onder de indruk van hun inzet en liefde voor de mensen. We maakten ook kennis met Ferry Kannety die in het dorp Waigrahi werkt en met Rehky Rea en Ronald Sonawy die in het dorp Ukalahi werken. Alleen Ata Abrahams die in dessa Wainewin werkt konden we niet bereiken.

De volgende dag ondernamen we een voettocht en deels peddelend over het meer Rana naar het dorp Erdapa waar we de gemeenteleden ontmoetten. Men heeft daar momenteel geen pastor. We brachten hulpgoederen mee o.a. 3kg rijst per familie, beschuit en melk voor de kinderen een visnet per dorp en voor het dorp Kaktuan een waterpomp zodat de vrouwen en kinderen niet meer elke morgen zo’n 75 meter dieper  gelegen, water moeten gaan halen. Wat waren ze blij toen op de laatste dag het systeem werkte! Elke morgen kwam het stamhoofd broeder Daniel Matabessy ons met een van zijn kleinkinderen opzoeken. Het is een hele wijze man die groot respect onder de mensen geniet. Hij houdt van de Heer. De vrede straalt van zijn gezicht af. We hebben onze bevindingen met hem gedeeld en hem geadviseerd een winkel te beginnen waar de zes dorpen rondom het meer hun meest noodzakelijke spullen kunnen kopen tegen een heel redelijke prijs (ondernemingsvorm coöperatie) en waar ook medicijnen verkrijgbaar zijn. Het dorp heeft geen arts of verpleegkundige en ook zijn er geen medicijnen verkrijgbaar. De openheid voor het evangelie onder de mensen is prachtig.

Het is fijn dat we als I.Z. een bijdrage mogen leveren aan de opbouw van deze jonge gemeenten. Mijn advies is dan ook deze 6 mensen (de pionierwerkers) blijven steunen en hun maandelijkse sponsoring omhoog brengen tot minimaal 500.000 Rp. per persoon per maand alsmede wat hulp bij de vervoerskosten als ze om dringende redenen naar b.v. Ambon moeten reizen. Er zijn in de verschillende dorpen zo’n 450 kinderen. Het verlangen bestaat deze kinderen op hun niveau vanuit Gods Woord het evangelie te vertellen. De werkers in het gebied krijgen een complete set zondagschool materiaal wat we bij de drukkerij Gandum Mas hebben gekocht. Een set gaat naar Buru een set naar het eiland Lakor en ook een set naar de docente Vera Waas die samen met haar man zondagsschoolwerkers traint en seminars verzorgt.

Terug op Ambon
We logeerden in Ambon in het oude huis op de Bijbelschool in Kata Kate. Dit is als gasthuis net opgeknapt en het was goed toeven daar. Zondagmorgen mocht ik spreken in de kerk in de wijk Kuda Mati. Het is een vrij jonge gemeente die voornamelijk bestaat uit gelovigen die van geboorte uit het eiland Moa komen. De kerk had nog geen toiletruimte gelukkig konden we ze hierin helpen. We schonken ze het bedrag om de bouwmaterialen te kunnen kopen. Het bouwen mogen ze zelf doen.

Teleurstellend was dat we de grond voor het bouwen van een kerk op Moa bij de nieuw ontstane stad Tiakur niet meer konden kopen voor 2.000 Rp per vierkante meter. De prijs was nu 7.000 Rp. geworden. Jammer dat de leiders zo traag actie hebben ondernomen. De reis viel om een aantal redenen niet mee. De hygiëne was bijna overal erg slecht. Resultaat 4 dagen ziek. Het waren soms zeer lange en vermoeiende dagen met hoge temperaturen wat je afmat. Soms waren er echt gevaren en nachten zonder slaap maar toch zijn we dankbaar dat we dienstbaar mochten zijn. De liefde voor onze Heer en onze geloofsgenoten dreef ons. Alhoewel we blij zijn dat we weer heelhuids thuis zijn hadden we het niet graag willen missen en zo de Heer ons daarin leidt hopen we volgend jaar weer te mogen gaan.  We zijn zo dankbaar voor de gebeden vanuit onze achterban. De gemeente, familie en vrienden. Voor de inzet van de bestuursleden, thuisfrontteam en de supporters!

Dank voor jullie hulp en betrokkenheid en het meeleven.

Paul en Salma Pouwels